Wzorzec analityczny tadalafilu — CAS 171596-29-5, (6R,12aR), ≥99%

1. Czym jest ten materiał

Ta strona opisuje tadalafil dostarczany jako wzorzec analityczny: odważona ilość pojedynczej, zidentyfikowanej substancji chemicznej, przeznaczona do pełnienia roli punktu odniesienia, względem którego mierzy się inną próbkę. Materiał odniesienia ma jedno, wąskie zadanie. Gdy laboratorium raportuje, że tabletka zawiera tadalafil, że preparat ziołowy został nim zafałszowany albo że partia substancji czynnej spełnia specyfikację, wynik jest dokładnie tak wiarygodny jak materiał, względem którego wykalibrowano przyrząd. Wszystko, co następuje dalej, dziedziczy tożsamość, czystość i stabilność jednej fiolki.

Tadalafil jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5, po raz pierwszy opisanym w artykule z zakresu chemii medycznej z 2003 roku przez grupę, która go opracowała [9]. Ten artykuł jest wart przywołania właśnie ze względu na to, czego nie dotyczy ta strona: farmakologia jest powodem istnienia cząsteczki i powodem, dla którego się ją podrabia, ale nie ma żadnego znaczenia dla odczynnika. Tutaj liczy się inny, znacznie rzadziej omawiany problem i to z jego powodu ta karta jest dłuższa niż większość.

Tadalafil ma problem z potwierdzeniem tożsamości, którego spektrometria mas nie jest w stanie rozwiązać. Cząsteczka ma dwa centra stereogeniczne. Wszystkie cztery stereoizomery istnieją w rejestrze jako oddzielne rekordy. Mają ten sam wzór sumaryczny, tę samą dokładną masę z dokładnością do ośmiu miejsc po przecinku i takie samo zachowanie przy fragmentacji. Laboratorium, które potwierdza tożsamość metodą chromatografii cieczowej z tandemową spektrometrią mas — czyli większość laboratoriów w większości przypadków — może uzyskać widmo całkowicie zgodne z tadalafilem, mając jego enancjomer lub którykolwiek z dwóch cis diastereoizomerów w fiolce. W sekcjach od 3 do 6 opisano, co z tego wynika, w tym niewygodny fakt, że substancja może przekształcić się w jeden z tych izomerów po wytworzeniu i zwolnieniu serii.

Ogólne warunki, na jakich ten sklep dostarcza materiały odniesienia, opisuje nadrzędna sekcja kategorii wzorców analitycznych obejmująca resztę katalogu na tych samych zasadach.

2. Tożsamość i identyfikatory rejestrowe

Każdy z poniższych identyfikatorów zacytowano z publicznego rejestru, ze wskazaniem nazwy rejestru. Gdy dwa rejestry stosują różne konwencje numeracji dla tej samej struktury, podajemy obie, zamiast po cichu wybierać jedną — ma to tu większe znaczenie niż zwykle, ponieważ ta cząsteczka ma dwie konkurencyjne nazwy systematyczne w szerokim obiegu.

Dwie nazwy systematyczne dla jednej struktury

Automatycznie wygenerowana nazwa i konwencja farmakopealna nie zgadzają się tutaj, a obie nazwy występują w literaturze i dokumentacji dostawcy:

W praktyce oznacza to, że ten sam związek jest zasadnie opisywany jako (6R,12aR) w jednym dokumencie i (2R,8R) w innym. Żaden z tych zapisów nie jest błędny. Wyszukiwanie zakładające jedną konwencję po cichu pominie rekordy zapisane w drugiej, a analityk porównujący dwa świadectwa sporządzone w różnych konwencjach może dojść do wniosku, że materiały się różnią, choć w rzeczywistości tak nie jest. W całej karcie stosujemy numerację farmakopealną, ponieważ w tej konwencji zapisano oznaczenia zanieczyszczeń w sekcji 6.

Deskryptory do odczytu maszynowego

Zwróć uwagę na dwa ciągi SMILES. Pierwszy nie zawiera żadnej informacji stereochemicznej; drugi koduje oba centra. Jeśli rekord dostawcy, import do bazy danych lub laboratoryjny system informatyczny przechowuje pierwszy z nich, informacja o stereochemii po prostu znika i nic na dalszych etapach nie zasygnalizuje jej braku. Nie jest to hipotetyczny scenariusz błędu: płaski, pozbawiony stereochemii rekord o tej konektywności istnieje w rejestrze jako samodzielny wpis i każdy proces, który sprowadza strukturę do samej konektywności, trafi właśnie na niego.

Pojedyncze wiązanie rotacyjne warto omówić bliżej. Przy jednym wiązaniu rotacyjnym, 29 atomach ciężkich i wskaźniku złożoności 702 jest to sztywna cząsteczka o zwartym układzie pierścieni skondensowanych. Sztywność wyjaśnia, dlaczego jej formy krystaliczne są tak liczne i tak dobrze zbadane (sekcja 7), a także dlaczego jej widma w podczerwieni i widma Ramana są ostre i wysoce diagnostyczne — tę właściwość intensywnie wykorzystuje literatura dotycząca fałszowania leków omówiona w sekcji 10.

3. Struktura i stereochemia

Tadalafil jest związkiem tetracyklicznym zbudowanym na rdzeniu β-karboliny skondensowanym z piperazyno-2,5-dionem, z podstawnikiem 1,3-benzodioksol-5-ylowym przy C-6. Rekord rejestru określa jego stereochemię bez żadnej dwuznaczności [1]:

Dwa określone centra, brak nieokreślonych. Substancja jest pojedynczym, w pełni określonym stereoizomerem w trans konfiguracji, a nie mieszaniną ani materiałem częściowo rozdzielonym. Dwa ostatnie wiersze obalają krążące twierdzenie, jakoby ta substancja była chlorowodorkiem: pojedyncza jednostka związana kowalencyjnie o zerowym ładunku formalnym jest z definicji wolną zasadą, a sekcje dotyczące składu w zatwierdzonych drukach informacyjnych produktów Cialis i Adcirca podają zawartość tabletki jako tadalafil, a nie jako sól [5][6].

Dwa centra oznaczają cztery stereoizomery i to właśnie wyróżnia tę cząsteczkę spośród związków w tym katalogu: każdy z czterech ma własny rekord w rejestrze, podobnie jak rekord płaski i rekord częściowo określony.

Spójrz na trzecią kolumnę. Każdy rekord ma te same pierwsze czternaście znaków: WOXKDUGGOYFFRN. InChIKey składa się z dwóch bloków, a pierwszy blok koduje wyłącznie konektywność — to, które atomy są związane z którymi. Informacja stereochemiczna mieści się w całości w drugim bloku. Sześć różnych substancji, w tym lustrzane odbicie produktu i zanieczyszczenie ujęte w farmakopei, jest nierozróżnialnych na podstawie samego pierwszego bloku.

Pozycja tadalafilu wśród chiralnych materiałów odniesienia

Stereochemia nie jest ciekawostką ograniczoną do tej cząsteczki, a porównanie w obrębie całego katalogu jest pouczające. Modafinil posiada pojedyncze centrum stereogeniczne przy siarce i jest dostarczany jako racemat, co tłumaczy, dlaczego jego forma jednoenancjomeryczna ma odrębną międzynarodową nazwę; flmodafinil dziedziczy to samo centrum. Noopept ma jedno określone centrum. Alpha-GPC ma jedno i jest przedmiotem kolizji nazewniczej: rekord przeciwnego enancjomeru w rejestrze podaje nazwę zwyczajową produktu jako swój pierwszy synonim. Coluracetam i aniracetam nie mają ich wcale, mimo że starsze materiały marketingowe dotyczące pierwszego z nich przypisywały mu skręcalność optyczną, której cząsteczka ta nie może mieć.

Tadalafil jest najtrudniejszym przypadkiem w tej grupie z powodu arytmetycznego, a nie chemicznego: przy dwóch centrach stereogenicznych niewłaściwy materiał nie musi być jedynie odbiciem lustrzanym, lecz może być diastereoizomerem — naprawdę innym związkiem, o odmiennych właściwościach fizycznych, innym zachowaniu przy krystalizacji i innym czasie retencji, nawet gdy kolumna jest achiralna . Ten ostatni punkt działa w obie strony; sekcja 5 do niego wraca.

4. Martwy punkt: dlaczego spektrometria mas nie potrafi dostrzec różnicy

To jest kluczowy fakt analityczny dotyczący tadalafilu jako materiału odniesienia i zasługuje na podkreślenie w najbardziej bezpośredni możliwy sposób.

Fragmentacja również nie pomaga. Opublikowane widma jonów produktowych protonowanej cząsteczki, [M+H]⁺ przy m/z 390,1459, są funkcją konektywności, a konektywność to właśnie wspólna cecha tych substancji. Zdeponowane przejścia to:

Każdy stereoizomer wytwarza tę serię. Laboratorium raportujące tadalafil potwierdzony metodą LC-MS/MS, czas retencji i dwa przejścia w granicach tolerancji potwierdził konektywność i nic więcej. Jeśli wzorzec analityczny użyty do określenia czasu retencji i przejść był sam w sobie niewłaściwym izomerem, okno tolerancji zamyka się wokół błędnej odpowiedzi, a wynikowy raport jest wewnętrznie spójny, w pełni udokumentowany i błędny.

Pik podstawowy przy m/z 135,0433 w widmie Orbitrap warto wskazać, ponieważ występuje znacznie powszechniej niż sam związek macierzysty. Odpowiada on kationowi metylenodioksybenzylowemu pochodzącemu z pierścienia benzodioksolu — fragmentowi obecnemu we wszystkich związkach tej rodziny, które zachowują ten pierścień, w tym w kilku projektowanych analogach z sekcji 10. Lista przejść zbudowana wokół niego jest markerem klasy, a nie potwierdzeniem tożsamości.

Jedyny rekord, który łamie ten schemat, i dlaczego

Istnieje jeszcze jeden rekord o tej samej konektywności i jest to wyjątek, który tłumaczy regułę. Tadalafil-12,13,14,15-d₄ [2] zawiera cztery atomy deuteru zamiast czterech atomów wodoru. Jego masa monoizotopowa wynosi 393,16266308 Da — większa o 4,02510698 Da, czyli czterokrotność różnicy mas deuteru i protu. Jego InChI kończy się warstwą izotopową, /i2D,3D,4D,5D, a liczba atomów izotopowych wynosi 4 zamiast 0.

To przesunięcie nie jest przypadkową cechą tego związku; jest jedynym powodem jego istnienia. Analog deuterowany syntetyzuje się po to, by służył jako wzorzec wewnętrzny: współeluuje z analitem, jonizuje się i fragmentuje w ten sam sposób, podlega temu samemu efektowi tłumienia matrycy, a mimo to można go policzyć osobno, ponieważ spektrometr mas widzi różnicę czterech daltonów. Jedynym członkiem tej rodziny, którego spektrometria mas potrafi wiarygodnie odróżnić, jest ten celowo zbudowany tak, by dał się odróżnić — a został tak skonstruowany poprzez przesunięcie masy, nie przez zmianę stereochemii, ponieważ zmiana stereochemii by nie zadziałała.

Wniosek wykracza poza tę cząsteczkę. Gdy technika nie jest w stanie rozdzielić dwóch rzeczy, praktycznym rozwiązaniem jest sprawienie, aby różniły się w wymiarze, który przyrządy tej techniki mogą dostrzec. To rzetelna, standardowa praktyka inżynierii analitycznej. Jest to zarazem trwałe przyznanie, że pierwotne rozróżnienie było niewidoczne.

5. Metody rozróżniające konfigurację

Udokumentowano cztery rodziny technik zdolnych do odróżnienia tadalafilu od jego stereoizomerów. Dla każdej z nich istnieje opublikowana metoda i każda wymaga spełnienia tego samego warunku wstępnego: materiał odniesienia o potwierdzonej konfiguracji. Żadna z nich nie jest samokalibrująca się.

Chromatografia chiralna

Enancjoseparację tadalafilu i jego syntetycznego związku pośredniego scharakteryzowano na chiralnych fazach stacjonarnych otrzymanych z chityny [12], a diastereoizomeryczne i enancjomeryczne zanieczyszczenia (1R,3R) tetrahydro-β-karbolinowego związku pośredniego oznaczono specjalnie opracowaną metodą jednoczesnego oznaczania [11]. Związek pośredni jest równie ważny jak produkt: błąd stereochemiczny wprowadzony na etapie tworzenia pierścienia w reakcji Picteta–Spenglera przenosi się bez zmian przez resztę syntezy, a jego kontrola na tym etapie jest przedmiotem ciągle prowadzonych prac nad katalizą asymetryczną [10].

Ważna subtelność wynika z sekcji 3. Dwa cis diastereoizomery można rozdzielić na zwykłych kolumnach achiralnych, ponieważ diastereoizomery różnią się właściwościami fizycznymi. Enancjomeru — nie. Zwalidowana achiralna metoda oznaczania zanieczyszczeń — a właśnie w tym celu opublikowano szybkie metody ultrawysokosprawne z detekcją diodową i spektrometrią mas [39] — kontroluje zatem połowę problemu, milcząc o drugiej połowie. To milczenie łatwo wziąć za czysty wynik.

Elektroforeza kapilarna z cyklodekstrynami

Ponieważ tadalafil jest nienaładowany w całym dostępnym zakresie pH, jego rozdział metodą elektroforezy kapilarnej zależy wyłącznie od różnicy kompleksowania z selektorem chiralnym, a nie od jakiejkolwiek wewnętrznej różnicy ruchliwości. Oddziaływania nienaładowanych stereoizomerów z cyklodekstrynami scharakteryzowano łącznie elektroforezą i magnetycznym rezonansem jądrowym [13], a jednoizomerową karboksymetylo-β-cyklodekstrynę opracowano jako selektor dla tej klasy rozdziałów [14]. To jedne z najtańszych dróg do wartości czystości stereochemicznej, ale są one bardzo wrażliwe na skład partii selektora — i właśnie dlatego w ogóle zaczęto rozwijać selektory jednoizomerowe.

Spektroskopia chiroptyczna

Oscylacyjny i elektronowy dichroizm kołowy reagują bezpośrednio na konfigurację absolutną, zamiast wnioskować o niej z zachowania retencyjnego. Badanie oryginalnych i podrobionych leków zawierających tadalafil zastosowało łącznie spektroskopię chiroptyczną i oscylacyjną i rozróżniło materiały, które inne techniki traktowały jako równoważne [15]; badanie towarzyszące porównało tabletki oryginalne, generyczne i podrobione za pomocą spektroskopii oscylacyjnej ze statystyką wielowymiarową [17]. Metody te najbardziej bezpośrednio ze wszystkich tu wymienionych odpowiadają na pytanie o konfigurację i zarazem najrzadziej są dostępne w rutynowym laboratorium.

Spektrometria mas uczyniona chiralną przez kompleksowanie

Najbardziej elegancką odpowiedzią na problem z sekcji 4 jest zmiana pytania, które zadaje się spektrometrowi mas. Wykazano, że bezpośrednia jonizacja przez elektrorozpylanie z kompleksowaniem niklem(II) pozwala różnicować i ilościowo oznaczać enancjomery tadalafilu [16]: centrum metaliczne wraz z chiralnym związkiem pomocniczym tworzy kompleksy diastereomeryczne, a diastereomery — w przeciwieństwie do enancjomerów — rzeczywiście różnią się zachowaniem w spektrometrii mas. Przyrząd, który nie mógł dostrzec różnicy, zaczyna ją widzieć, gdy postawi mu się inne pytanie.

6. Jak wzorzec zamienia się we własne zanieczyszczenie

Wszystko powyżej zakłada, że materiał po wytworzeniu jest stabilny stereochemicznie. W przypadku tadalafilu w środowisku wodnym pod wpływem światła tak nie jest.

Badanie fototransformacji tadalafilu w środowisku wodnym wykazało 6-epimeryzację konkurującą z reakcjami wychwytywania przez rozpuszczalnik [18]. Mówiąc prościej: napromieniowanie odwraca konfigurację przy C-6, przekształcając (6R,12aR) substancję w cis diastereoizomer. Ten diastereoizomer nie jest egzotycznym produktem rozkładu. Jest CID 57702110, który rejestr określa jako tadalafil EP Impurity A, także skatalogowany jako Related Compound C [3] — związek objęty farmakopealnym oznaczeniem zanieczyszczenia, czyli taki, którego zawartość monografia farmakopealna ma właśnie ograniczać.

W ten sposób zamyka się pętla, którą warto świadomie prześledzić, ponieważ każdy krok z osobna jest niczym niezwykłym, a ich połączenie już nie:

1. Tadalafil ulega epimeryzacji przy C-6 pod wpływem światła w środowisku wodnym [18].
2. Produkt tej epimeryzacji jest oznaczonym zanieczyszczeniem farmakopealnym [3].
3. To zanieczyszczenie ma ten sam wzór i tę samą dokładną masę co związek macierzysty [1][3].
4. Rutynową techniką potwierdzającą dla tej klasy związków jest spektrometria mas.
5. Dlatego rozkład jest niewidoczny dla badania, które najprawdopodobniej zostanie na nim przeprowadzone.

Praktyczna odpowiedź nie jest wyszukana: szkło oranżowe, przechowywanie w suchym miejscu, ochrona roztworów przed światłem oraz okresowe, a nie zaniechane, stosowanie jednej z metod z sekcji 5 rozróżniających stereochemię. Rozpisujemy to tak szczegółowo dlatego, że żaden z tych środków ostrożności nie wydaje się konieczny, jeśli jedynymi danymi charakteryzującymi materiał w dokumentacji jest widmo mas — a widmo mas będzie wyglądać poprawnie dokładnie tak długo, jak długo materiał będzie ulegać rozkładowi.

7. Postać stała: jeden związek, wiele ciał stałych

Tadalafil jest podręcznikowym przykładem trudno rozpuszczalnego krystalicznego ciała stałego, a literatura z zakresu technologii postaci leku poświęcona jego stanowi stałemu jest wyjątkowo obszerna jak na pojedynczy związek. Literatura ta istnieje, ponieważ zachowanie związku w teście uwalniania zależy w mniejszym stopniu od samej cząsteczki, a w większym od tego, w jakiej postaci stałej akurat się ona znajduje.

Dwie pozycje w tej tabeli zasługują na szczególną uwagę. Solwaty [21] stanowią ostrzeżenie praktyczne: aceton i metyloetyloketon należą do najzwyklejszych rozpuszczalników do rekrystalizacji w laboratorium syntetycznym i oba tworzą z tą cząsteczką stechiometryczne monosolwaty o rozwiązanych strukturach. Partia rekrystalizowana z któregokolwiek z nich może być solwatem, a nie formą bezwodną, a różnica nie będzie widoczna w widmie mas, w analizie elementarnej zaokrąglonej do zwykłych tolerancji ani w wartości czystości chromatograficznej. Widać ją w analizie termicznej, w dyfraktogramie proszkowym i na wadze.

trzy pokroje kryształów [20] pokazują jeszcze subtelniejszą kwestię. Pokrój kryształów to nie polimorfizm — wewnętrzna struktura krystaliczna jest taka sama, różni się jedynie zewnętrzny kształt kryształów. Trzy materiały identyczne pod względem dyfrakcji, spektroskopii i spektrometrii mas zachowywały się jednak różnie w badaniach farmaceutycznych. W przypadku materiału odniesienia jest to głównie kwestia postępowania z materiałem, ponieważ pokrój wpływa na sypkość, elektryzowanie się i odważanie małych próbek; przypomina jednak, że świadectwo stwierdzające biały krystaliczny proszek mówi mniej, niż się wydaje.

Podstawą tego wszystkiego jest rozpuszczalność. Tadalafil jest klasycznym związkiem klasy II Biofarmaceutycznego Systemu Klasyfikacji — dobrze przenikającym przez błony, ale trudno rozpuszczalnym — i właśnie dlatego istnieje cały program badań nad stałymi dyspersjami [22][23][24]. Przy wartości zmierzonej podanej w sekcji 8 o wyniku testu uwalniania decyduje forma stała, a nie cząsteczka.

8. Dane fizykochemiczne i rozbieżności między źródłami

Rekord w rejestrze zawiera wypełnioną sekcję właściwości eksperymentalnych, ale także sprzeczności, które uważny czytelnik powinien zobaczyć sam, a nie otrzymać już rozstrzygnięte. Przy każdej z poniższych wartości podano jej źródło, a gdy źródła są sprzeczne, sprzeczność jest raportowana, a nie uśredniana.

Wartości rozpuszczalności różnią się mniej więcej siedemdziesięcioośmiokrotnie

Przeczytaj razem cztery wiersze dotyczące rozpuszczalności. Jedyna wartość oznaczona jako pomiar to 3,2 µg·mL⁻¹, co odpowiada 3,2 mg·L⁻¹. Wartości szacunkowe w tym samym rekordzie wynoszą 220 i 250 mg·L⁻¹ — około siedemdziesięciu ośmiu razy więcej. To nie jest subtelna rozbieżność ani kwestia zaokrągleń; to różnica między związkiem, którego rozpuszczanie stanowi poważny problem technologiczny, a związkiem, którego rozpuszczanie nie sprawia żadnych trudności. Jakościowy wpis w DrugBanku, praktycznie nierozpuszczalny, przemawia za pomiarem.

Osoba przygotowująca roztwór podstawowy powinna opierać się na wartości zmierzonej i liczyć się z koniecznością użycia organicznego współrozpuszczalnika. Osoba cytująca rozpuszczalność w dokumencie powinna podać, którą z czterech wartości ma na myśli i skąd ona pochodzi.

Najważniejsza luka: brak skręcalności właściwej

9. Widma: co istnieje, a czego brakuje

Zdeponowane dane spektroskopowe to obszar, w którym publiczny zapis dotyczący tadalafilu jest najuboższy, a rozkład luk nie jest przypadkowy.

Wynikają z tego trzy spostrzeżenia, a każde z nich jest niepokojące w inny sposób.

Po pierwsze, nie ma widma protonowego. Tylko węglowe. Ma to znaczenie, ponieważ literatura o fałszowaniu leków omówiona w sekcji 10 wykrywa i oznacza ilościowo tadalafil w produktach zatrzymanych i dostępnych w sprzedaży przede wszystkim metodą ¹H NMR — w ten sposób przeprowadzono przegląd 150 preparatów ziołowych [25], a przenośne spektrometry stołowe oceniono pod kątem tego samego zastosowania w warunkach terenowych [34]. Dla techniki z wyboru, służącej do identyfikacji tego związku w materiale nieznanego pochodzenia, nie zdeponowano w publicznym rejestrze żadnego widma referencyjnego.

Po drugie, nie ma widma UV-Vis, podczas gdy znaczna część opublikowanych prac ilościowych dotyczących tadalafilu wykorzystuje wysokosprawną chromatografię cieczową z detekcją diodową lub detekcją w nadfiolecie [39][40]. Cząsteczka ma silny chromofor — indol wbudowany w rozbudowany układ sprzężony — jest to więc luka w zdeponowanych danych, a nie w fizyce. Mimo to jest to luka i oznacza, że długość fali maksimum absorpcji oraz współczynnik absorpcji użyte do kalibracji muszą pochodzić z publikacji metodycznej, a nie z rekordu referencyjnego.

Po trzecie, i najmniej oczywiste: trzy widma oscylacyjne nie są trzema niezależnymi potwierdzeniami. Widma FTIR, ATR-IR i Ramana zarejestrowano na jednej próbki, od jednego dostawcy, z jednej partii — Cayman 14024, partia 0455537-1. Trzy techniki zastosowane do jednego materiału mówią trzy rzeczy o tym materiale. Nie mówią, że druga partia wyglądałaby tak samo. Biorąc pod uwagę sekcję 7, w której ten sam związek udokumentowano w postaci amorficznej, jako cztery polimorfy, trzy pokroje kryształów i dwa solwaty, oraz to, że widma oscylacyjne są właśnie tymi technikami, które najsilniej reagują na formę stałą, pochodzenie z jednej partii jest rzeczywistym, a nie pedantycznym ograniczeniem. Materiał w innej formie stałej mógłby w pełni zasadnie dawać inne widmo w podczerwieni, pozostając tą samą substancją — a porównanie z tymi zdeponowanymi widmami oznaczyłoby go jako niezgodny.

Zdeponowano również identyfikatory skrótu SPLASH dla dwóch widm Q-TOF, które pozwalają dopasować widmo dokładnie, a nie na oko: splash10-0udi-0019000000-989b326813e322333fa5 przy 20 V i splash10-001i-0191000000-d354efe7f924359a7da6 przy 40 V. Jak ustalono w sekcji 4, dopasowanie któregokolwiek z nich potwierdza konektywność, a nie konfigurację.

10. Dlaczego autentyczny wzorzec ma znaczenie: literatura dotycząca fałszerstw

Tadalafil jest jedną z najczęściej fałszowanych substancji na świecie i jednym z dwóch najczęstszych niedeklarowanych dodatków do preparatów sprzedawanych jako środki poprawiające sprawność seksualną — drugim jest sildenafil, którego karta omawia ten sam problem z drugiej strony. Opublikowany dorobek na ten temat jest obszerny, metodologicznie poważny i bezpośrednio wyjaśnia, po co laboratorium w ogóle miałoby mieć wzorzec analityczny.

Skala problemu

W jednym badaniu przeanalizowano 150 preparatów ziołowych reklamowanych jako poprawiające sprawność seksualną za pomocą ilościowego ¹H NMR, a jego autorzy opisali wykrycie, identyfikację i ilościowe oznaczenie stwierdzonych substancji dodanych [25]. Artykuły przeglądowe systematycznie skatalogowały następnie tę klasę [26][27], a szeroko zakrojony przegląd przedstawił ten proceder jako problem zdrowia publicznego o zasięgu światowym, a nie lokalnym [28]. Podrobione tabletki tadalafilu rozprowadzane przez internet scharakteryzowano jako odrębną kategorię produktów [35].

Projektowane analogi: najtrudniejsza część

Problem fałszowania nie polega wyłącznie na dodawaniu tadalafilu tam, gdzie nie jest on deklarowany. Chodzi o to, że zmodyfikowane analogi są syntetyzowane specjalnie, aby uniknąć metod przesiewowych opartych na związku macierzystym. W literaturze opisano kolejne przypadki ich wyizolowania i ustalenia struktury:

Każdy z nich zachowuje szkielet tadalafilu z modyfikacją — zwykle przy amidowym atomie azotu — która przesuwa masę cząsteczkową poza 389, pozostawiając nienaruszony rdzeń farmakologiczny. Metoda przesiewowa szukająca dokładnej masy tadalafilu ich nie wykryje. Metoda szukająca fragmentu benzodioksolu przy m/z 135,0433 (sekcja 4) wykryje je wszystkie, ale nie odróżni ich od siebie ani od związku macierzystego.

Jeden z artykułów w tej grupie idzie dalej niż pozostałe i jest powodem, dla którego całe sekcje od 3 do 6 nie są jedynie akademickim ćwiczeniem. Badacze zbadali konfigurację tadalafilu oraz jego analogów występujących w suplementach diety [32] — to znaczy pytali nie tylko o to, który związek był obecny, ale który stereoizomer. Na to pytanie można odpowiedzieć wyłącznie przy użyciu materiałów odniesienia o scharakteryzowanej stereochemii, a prawie żadne rutynowe badanie przesiewowe go nie zadaje.

Metody stosowane w walce z problemem

Dwa ostatnie wiersze są najciekawsze z punktu widzenia materiałów odniesienia, ponieważ odwracają zwykłą logikę. Profilowanie zanieczyszczeń nie pyta czy to jest tadalafil; pyta czyj to jest tadalafil, odczytując profil śladowy jako sygnaturę konkretnej syntezy i konkretnego zakładu. Najpierw wykazano wykonalność metody [38], następnie rozwinięto ją w porównanie trybów detekcji dla szczególnego przypadku podrobionych tabletek [37], a potem rozszerzono na grupowanie próbek substancji czynnej według producenta [36]. Metody te zależą od powtarzalności chromatograficznej na poziomie śladowym, a ta z kolei zależy od stabilnego, dobrze scharakteryzowanego wzorca, który wyznacza punkt odniesienia na osi retencji.

11. Klasyfikacja zagrożeń

Rejestr podaje zagregowaną klasyfikację GHS tadalafilu i zanim się na niej oprze, trzeba zrozumieć, czym ta agregacja właściwie jest.

Hasło ostrzegawcze: Uwaga. Piktogram: GHS07, wykrzyknik, zgodny z klasami podrażnień i hasłem ostrzegawczym.

12. Status regulacyjny

Każde stwierdzenie w tej sekcji jest pomiarem względem wskazanego dokumentu, a każde stwierdzenie negatywne sformułowano z kontrolą pozytywną na tym samym dokumencie, tak aby odróżnić zero od wadliwego wyszukiwania.

Antydoping

Tadalafil nie jest zabroniony na Liście substancji i metod zabronionych Światowego Kodeksu Antydopingowego na 2026 rok [8]. Przeszukanie Listy substancji i metod zabronionych pod kątem haseł tadalafil, sildenafil, phosphodiesterase, PDE5 i PDE-5 zwraca zero wystąpień w każdym przypadku. Te zera są istotne, ponieważ to samo wyszukiwanie tego samego dokumentu zwraca bromantan dwukrotnie i modafinil cztery razy — przyrząd reaguje, gdy powinien. Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 są mimo to przedmiotem toczącej się dyskusji w medycynie sportowej [43]; bycie przedmiotem dyskusji i bycie zabronionym to dwa różne stany, a o drugim rozstrzyga Lista.

Substancje kontrolowane

Tadalafil nie występuje w polskich wykazach środków odurzających i substancji psychotropowych. Przeszukanie skonsolidowanych wykazów daje zero wystąpień zarówno dla tadalafil i sildenafil, wobec kontroli pozytywnych w tym samym dokumencie, które dają 27 wystąpień dla rdzenia amfetaminy i dwa dla rdzenia kokainy. W rekordzie rejestru substancja nie ma też przypisanego żadnego wykazu amerykańskich substancji kontrolowanych.

Status produktu leczniczego w Polsce

To ta sekcja, w której powszechnie powtarzane podsumowanie okazuje się błędne, a korekta zmierza w nieoczekiwanym kierunku.

Dwie rzeczy w tej tabeli są sprzeczne z opisem, który wcześniej zamieszczono na tej stronie, i obie mają znaczenie.

W Polsce tadalafil nie jest w każdej postaci dostępny wyłącznie na receptę. Dwanaście produktów, wszystkie o mocy 10 mg i w małych opakowaniach, sklasyfikowano jako dostępne bez recepty. Zliczenia dokonano na poziomie opakowań we wszystkich 87 rekordach, a nie wywnioskowano ze statusu substancji; użyte pole przed oparciem się na nim sprawdzono na znanych punktach odniesienia: to samo pole zwraca status recepty z ograniczeniami wyłącznie dla siarczanu morfiny, status bez recepty dla ibuprofenu i obraz mieszany dla sildenafilu. Pole, które rozróżnia te trzy przypadki, to pole, którego wartości zerowe i niezerowe coś znaczą.

Osiemdziesiąt siedem to liczba rekordów, a nie aktualnych pozwoleń na dopuszczenie do obrotu. Piętnaście z tych 87 ma datę wygaśnięcia, która już minęła, w jednym przypadku zaledwie cztery tygodnie temu. Kto cytuje tę liczbę jako miarę tego, ile leków zawierających tadalafil jest obecnie dopuszczonych do obrotu w Polsce, zawyża ją mniej więcej o jedną szóstą. Ta karta podaje 87 jako to, czym ta liczba jest: liczbę pozycji wpisu w rejestrze.

Wskazania dopuszczone w Unii Europejskiej

Dwa produkty dopuszczone centralnie definiują zakres terapeutyczny, a kontrast między nimi jest najbardziej pouczającym faktem regulacyjnym dotyczącym tej cząsteczki:

Podstawa dowodowa wskazania kardiologiczno-pulmonologicznego jest znacząca i warto ją przywołać, zarówno dlatego, że wyjaśnia, skąd schemat 40 mg, jak i dlatego, że jest to najmniej znana część historii tej cząsteczki: randomizowane badanie wykazało skuteczność w tętniczym nadciśnieniu płucnym [41], a kolejne randomizowane badanie jednotabletkowego połączenia macytentanu i tadalafilu w stałej dawce rozszerzyło to podejście [42]. To połączenie jest powodem, dla którego w sekcji 2 pojawia się drugi kod ATC.

13. Postępowanie, przechowywanie i dokumentacja

Poniższe wytyczne wynikają z klasyfikacji w sekcji 11 oraz ustalenia stabilności w sekcji 6. Dotyczą one postępowania z odczynnikiem laboratoryjnym przez przeszkolony personel i niczego więcej.

14. Co certyfikujemy i czego nie certyfikujemy

Ta sekcja istnieje, ponieważ różnica między deklaracją dostawcy a wartością certyfikowaną to właśnie to, za co płaci się, kupując materiał odniesienia. Wolimy jasno wyznaczyć tę granicę, niż pozwolić, by strona sugerowała więcej, niż jest w stanie uzasadnić.

15. Warunki dostawy

Ten materiał jest dostarczany jako odczynnik laboratoryjny i analityczny materiał odniesienia, do laboratoryjnego użytku in vitro przez wykwalifikowany personel w odpowiednio wyposażonej placówce. Nie jest to produkt leczniczy, suplement diety, żywność, pasza ani składnik kosmetyczny i nie jest dostarczany w celu podawania ludziom ani zwierzętom w jakiejkolwiek postaci ani jakąkolwiek drogą.

Składając zamówienie, kupujący potwierdza, że jest profesjonalnym użytkownikiem nabywającym materiał do celów laboratoryjnych; że będzie postępować z nim zgodnie z sekcją 13 oraz własną instytucjonalną oceną ryzyka; że nie poda go ludziom ani zwierzętom ani nie dostarczy go osobie, która zamierza to zrobić; oraz że odpowiada za przestrzeganie wszystkich przepisów obowiązujących w miejscu przeznaczenia, co w przypadku substancji będącej w jurysdykcji docelowej substancją czynną produktów leczniczych może obejmować wymagania niemające zastosowania do zwykłych odczynników.

Nic na tej stronie nie stanowi porady medycznej, oferty produktu leczniczego ani wskazówek dotyczących stosowania jakiegokolwiek leku. Stwierdzenia dotyczące dopuszczonych do obrotu produktów leczniczych w sekcji 12 opisują te produkty i ich pozwolenia; nie opisują ani tego artykułu, ani jakiegokolwiek jego zastosowania.

16. Pytania i odpowiedzi

Czy jest to ta sama substancja co substancja czynna w dopuszczonych do obrotu lekach zawierających tadalafil?

To ta sama substancja chemiczna. W świetle prawa nie jest to jednak ten sam przedmiot obrotu. Lek dopuszczony do obrotu to produkt gotowy, wytwarzany zgodnie z farmaceutycznymi zasadami jakości, zwalniany na podstawie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i opatrzony zatwierdzonymi drukami informacyjnymi. Ten materiał to odczynnik dostarczany do pracy laboratoryjnej, zwalniany poza jakimikolwiek takimi ramami. Właśnie identyczność cząsteczki sprawia, że to rozróżnienie warto wyraźnie zaznaczyć, a nie zakładać.

Dlaczego ta strona poświęca tyle miejsca na stereochemię?

Ponieważ jest to jedyna właściwość tej cząsteczki, której zwykły test tożsamości nie jest w stanie wykryć. Tadalafil ma dwa centra stereogeniczne i cztery stereoizomery; każdy z nich ma osobny rekord w rejestrze, a wszystkie mają ten sam wzór sumaryczny i tę samą masę monoizotopową 389,13755610 Da. Spektrometria mas — technika, po którą sięga większość laboratoriów — daje dla wszystkich ten sam wynik. Konsekwencje opisano w sekcjach 4–6.

Czy mogę potwierdzić tożsamość tego materiału za pomocą LC-MS/MS?

Można potwierdzić jego konektywność, co jest rzeczywistym i użytecznym wynikiem. Nie można potwierdzić konfiguracji. Enancjomer i oba cis diastereoizomery dają tę samą dokładną masę i tę samą serię fragmentów. Jeśli konfiguracja ma znaczenie dla Twojego celu, sekcja 5 wymienia cztery rodziny metod, które pozwalają ją ustalić: chromatografię chiralną, elektroforezę kapilarną z cyklodekstrynami, spektroskopię chiroptyczną oraz spektrometrię mas z kompleksowaniem niklem(II).

Na czym polega problem szkieletu InChIKey?

InChIKey składa się z dwóch bloków; pierwszy koduje tylko konektywność. Dla tej cząsteczki pierwszy blok, WOXKDUGGOYFFRN, jest wspólny dla substancji czynnej, jej enancjomeru, obu cis diastereoizomerów, rekordu bez stereochemii i wyznaczonego zanieczyszczenia farmakopealnego. Każdy system indeksujący lub deduplikujący wyłącznie po szkielecie traktuje sześć różnych substancji jako jedną.

Czy tadalafil jest dostarczany jako sól?

Nie. Jest to bezwodna wolna zasada. Rekord rejestru pokazuje ładunek formalny zero i jedną jednostkę związaną kowalencyjnie, czyli brak przeciwjonu, a deklaracje składu zatwierdzonych produktów europejskich podają zawartość tabletki jako tadalafil, a nie jako sól. Wpisy opisujące go jako chlorowodorek są błędne.

Jaka jest jego rozpuszczalność w wodzie?

W bardzo małym stopniu. Jedyna wartość w rekordzie rejestru oznaczona jako pomiar wynosi 3,2 µg·mL⁻¹ przy pH 7,4. Rekord zawiera również szacunki wynoszące 220 i 250 mg·L⁻¹, około siedemdziesięciu ośmiu razy wyższe, oraz wpis jakościowy o treści praktycznie nierozpuszczalny. Opieraj się na wartości zmierzonej i licz się z koniecznością użycia organicznego współrozpuszczalnika.

Czy wymaga przechowywania w lodówce?

Nie zalecamy tego. Nic w rekordzie w rejestrze nie uzasadnia przechowywania w niskiej temperaturze, a ciało stałe topniejące powyżej 300 °C nie ma termicznego powodu, by tego wymagać. Materiał naprawdę potrzebuje ochrony przed światłem i wilgocią, z powodu podanego w sekcji 6. Chłodzenie pojemnika, który następnie otwiera się w ciepłym pomieszczeniu, sprzyja kondensacji wilgoci, co działa wbrew wymaganiu, które naprawdę ma znaczenie.

Dlaczego światło jest tak ważne dla tego związku?

Ponieważ napromieniowanie w środowisku wodnym odwraca konfigurację przy C-6, a powstały cis diastereoizomer jest zanieczyszczeniem wyznaczonym w farmakopei, o tym samym wzorze i tej samej dokładnej masie co związek macierzysty. Materiał może ulec rozkładowi do swojego głównego zanieczyszczenia, a tego rozkładu nie wykryje kontrola tożsamości metodą spektrometrii mas.

Jaka forma stała jest dostarczana?

Nie certyfikujemy formy stałej, o czym sekcja 14 mówi wprost. Literatura opisuje dla tej cząsteczki postać amorficzną, cztery polimorfy krystaliczne, trzy odrębne pokroje kryształów i dwa stechiometryczne monosolwaty. Jeśli Twoja praca zależy od formy stałej — zwłaszcza w badaniach uwalniania — kwestię tę należy rozstrzygnąć analizą termiczną i dyfrakcją proszkową materiału, który masz przed sobą.

Czy tadalafil jest zabroniony w sporcie?

Nie figuruje na Liście substancji i metod zabronionych na 2026 rok. Przeszukanie Listy nie wykazało żadnych wystąpień tadalafilu, sildenafilu ani terminów związanych z fosfodiesterazą, podczas gdy to samo wyszukiwanie w tym samym dokumencie daje trafienia dla bromantanu i modafinilu — zero odzwierciedla więc treść Listy, a nie nieudane wyszukiwanie. Inhibitory tej klasy pozostają tematem dyskusji w medycynie sportowej, co jest czymś innym niż bycie substancją zabronioną.

Czy tadalafil jest dostępny bez recepty w Polsce?

Częściowo, i jest to ciekawsza odpowiedź niż typowe podsumowanie. Zliczenie kategorii dostępności we wszystkich 87 rekordach rejestru na poziomie opakowań daje 262 opakowania na receptę, dziewięć opakowań na receptę z ograniczeniami i 22 opakowania bez recepty; dwanaście z 87 produktów ma co najmniej jedno opakowanie bez recepty, wszystkie o mocy 10 mg, w opakowaniach zawierających jedną, dwie lub cztery tabletki. Nic z tego nie zmienia statusu materiału z tej strony, który jest odczynnikiem, a nie lekiem w jakiejkolwiek kategorii dostępności.

Dlaczego w publicznym rejestrze nie ma protonowego widma NMR?

Nie wiemy i zgłaszamy to jako lukę, zamiast ją wypełniać. Rejestr zawiera widmo węgla-13, widmo w podczerwieni, widmo Ramana oraz kilka widm mas, ale brak w nim widma protonowego, widm dwuwymiarowych NMR i widma w nadfiolecie. Warto o tym wiedzieć, ponieważ w przypadku tego związku literatura o fałszowaniu leków opiera się przede wszystkim na protonowym NMR, a większość opublikowanych metod ilościowych wykorzystuje detekcję w nadfiolecie.

Dlaczego trzy widma oscylacyjne traktujecie jako jeden dowód?

Ponieważ są jednym dowodem. Widma w podczerwieni, w technice osłabionego całkowitego odbicia i Ramana zamieszczone w rekordzie zmierzono na pojedynczej próbce z jednej partii dostawcy. Trzy techniki zastosowane do jednego materiału to nie trzy niezależne potwierdzenia, a spektroskopia oscylacyjna jest właśnie tą rodziną technik, która najsilniej reaguje na formę stałą — a ta cząsteczka ma co najmniej osiem jej udokumentowanych wariantów.

Czy dostarczają Państwo świadectwo analizy?

Zamówienia w skali kilogramowej obejmują świadectwo analizy dla danej partii. Zakres i ograniczenia tej dokumentacji są określone w sekcji 14, w tym elementy, których nie certyfikujemy: czystość stereochemiczna, postać stała oraz zawartość wody. Wolimy wskazywać te ograniczenia niż pozwalać, aby świadectwo sugerowało zakres, którego nie obejmuje.

Bibliografia

Źródła rejestrowe, farmakopealne i regulacyjne

1. National Center for Biotechnology Information. 2026. "PubChem Compound Summary for CID 110635, Tadalafil." PubChem. https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/110635.
2. National Center for Biotechnology Information. 2026. "PubChem Compound Summary for CID 23634385, Tadalafil-12,13,14,15-d4." PubChem. https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/23634385.
3. National Center for Biotechnology Information. 2026. "PubChem Compound Summary for CID 57702110, Tadalafil EP Impurity A / Tadalafil Related Compound C." PubChem. https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/57702110.
4. European Chemicals Agency. 2026. "Tadalafil — substance information, EC 687-782-2, registry entry 100.214.024." ECHA. https://chem.echa.europa.eu/100.214.024.
5. European Medicines Agency. 2026. "Cialis — Annex I, Summary of Product Characteristics." EMA. https://www.ema.europa.eu/en/medicines/human/EPAR/cialis.
6. European Medicines Agency. 2026. "Adcirca — Annex I, Summary of Product Characteristics." EMA. https://www.ema.europa.eu/en/medicines/human/EPAR/adcirca.
7. Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. 2026. "Rejestr Produktów Leczniczych — substancja czynna Tadalafilum." https://rejestry.ezdrowie.gov.pl/rpl/search/public.
8. World Anti-Doping Agency. 2026. "World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026." WADA. https://www.wada-ama.org/en/prohibited-list.

Odkrycie, synteza i kontrola stereochemiczna

9. Daugan, A., P. Grondin, C. Ruault, A.-C. Le Monnier de Gouville, H. Coste, J. M. Linget, J. Kirilovsky, F. Hyafil, and R. Labaudinière. 2003. "The Discovery of Tadalafil: A Novel and Highly Selective PDE5 Inhibitor. 2: 2,3,6,7,12,12a-Hexahydropyrazino[1′,2′:1,6]pyrido[3,4-b]indole-1,4-dione Analogues." Journal of Medicinal Chemistry 46 (21): 4533–4542. https://doi.org/10.1021/jm0300577.
10. Chan, Y. C., M. H. Sak, S. A. Frank, and S. J. Miller. 2021. "Tunable and Cooperative Catalysis for Enantioselective Pictet–Spengler Reaction with Varied Nitrogen-Containing Heterocyclic Carboxaldehydes." Angewandte Chemie International Edition 60 (46): 24573–24581. https://doi.org/10.1002/anie.202109694.
11. Yu, L., Y. Jin, Jianzhou, C. Ye, J. Wang, and G. Hu. 2012. "Simultaneous Determination of Diastereoisomeric and Enantiomeric Impurities in (1R,3R)-1-(1,3-Benzodioxol-5-yl)-2-(chloroacetyl)-2,3,4,9-tetrahydro-1H-pyrido[3,4-b]indole-3-carboxylate." Chirality 24 (4): 303–306. https://doi.org/10.1002/chir.21998.

Rozdzielanie i przypisanie konfiguracji

12. Zhang, J., Z. Wang, X. Wang, J. Zhang, Z. Bai, and W. Chen. 2015. "Enantioseparation Characteristics of Tadalafil and Its Intermediate on Chitin Derived Chiral Stationary Phases." The Analyst 140 (16): 5593–5600. https://doi.org/10.1039/c5an00260e.
13. Fejős, I., A. Kazsoki, T. Sohajda, E. Márványos, B. Volk, and L. Szente. 2014. "Interactions of Non-Charged Tadalafil Stereoisomers with Cyclodextrins: Capillary Electrophoresis and Nuclear Magnetic Resonance Studies." Journal of Chromatography A 1363: 348–355. https://doi.org/10.1016/j.chroma.2014.08.045.
14. Fejős, I., E. Varga, G. Benkovics, M. Malanga, T. Sohajda, J. Széman, and S. Béni. 2017. "Characterization of a Single-Isomer Carboxymethyl-β-Cyclodextrin in Chiral Capillary Electrophoresis." Electrophoresis 38 (15): 1869–1877. https://doi.org/10.1002/elps.201700004.
15. Králík, F., P. Jirmásek, M. Kučkař, and V. Setnička. 2018. "Chiroptical and Vibrational Spectroscopic Study of Genuine and Counterfeit Medicines Containing Tadalafil." Chirality 30 (5): 560–567. https://doi.org/10.1002/chir.22828.
16. Wang, L., Y. Wang, Y. Chai, Y. Kang, C. Sun, and S. Zeng. 2017. "Nickel(II)-Assisted Enantiomeric Differentiation and Quantitation of Tadalafil by Direct Electrospray Ionization Mass Spectrometry." Journal of Mass Spectrometry 52 (7): 411–416. https://doi.org/10.1002/jms.3939.
17. Špalovská, D., T. Pekárek, M. Kučkař, and V. Setnička. 2021. "Comparison of Genuine, Generic and Counterfeit Cialis Tablets Using Vibrational Spectroscopy and Statistical Methods." Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis 206: 114383. https://doi.org/10.1016/j.jpba.2021.114383.

Fotochemia i stabilność stereochemiczna

18. Temussi, F., G. Bassolino, F. Cermola, M. DellaGreca, M. R. Iesce, and S. Montanaro. 2010. "Investigation on the Phototransformation of Tadalafil in Aqueous Media. 6-Epimerization vs. Solvent Trapping Reaction." Photochemical & Photobiological Sciences 9 (8): 1139–1144. https://doi.org/10.1039/c0pp00019a.

Postać stała i formulacja

19. Wei, Y., Y. Ling, M. Su, L. Qin, J. Zhang, Y. Gao, S. Qian, and J. Heng. 2018. "Characterization and Stability of Amorphous Tadalafil and Four Crystalline Polymorphs." Chemical and Pharmaceutical Bulletin 66 (12): 1114–1121. https://doi.org/10.1248/cpb.c18-00450.
20. Bhale, N. A., S. Shah, A. S. Jahnavi, A. Vishwakarma, T. Thakur, S. Thomas, and S. B. Singh. 2024. "Three Strikingly Different Crystal Habits of Tadalafil: Design, Characterization, Pharmaceutical Performance, and Computational Studies." Molecular Pharmaceutics 21 (12): 6234–6244. https://doi.org/10.1021/acs.molpharmaceut.4c00601.
21. Miclauș, M. O., I. E. Kacsó, F. A. Martin, L. David, M. Pop, and C. Filip. 2015. "Crystal Structure and Desolvation Behaviour of the Tadalafil Monosolvates with Acetone and Methyl Ethyl Ketone." Journal of Pharmaceutical Sciences 104 (11): 3782–3788. https://doi.org/10.1002/jps.24597.
22. Włodarski, K., W. Sawicki, K. Haber, J. Knapik, Z. Wojnarowska, M. Paluch, P. Lepek, L. Hawełek, and L. Tajber. 2015. "Physicochemical Properties of Tadalafil Solid Dispersions — Impact of Polymer on the Apparent Solubility and Dissolution Rate of Tadalafil." European Journal of Pharmaceutics and Biopharmaceutics 94: 106–115. https://doi.org/10.1016/j.ejpb.2015.04.031.
23. Školáková, T., D. Smržová, T. Pekárek, M. Lhotka, A. Školáková, V. Klimša, and P. Zámostný. 2022. "Investigation of Tadalafil Molecular Arrangement in Solid Dispersions Using Inverse Gas Chromatography and Raman Mapping." International Journal of Pharmaceutics 623: 121955. https://doi.org/10.1016/j.ijpharm.2022.121955.
24. Bhale, N. A., A. Subha Jahnavi, R. Khemchandani, G. Vambhurkar, R. Suradkar, S. Shah, and S. B. Singh. 2026. "Drug–Drug Coamorphous System of Tadalafil and Finasteride for Enhanced Pharmaceutical Performance." Molecular Pharmaceutics 23 (1): 127–138. https://doi.org/10.1021/acs.molpharmaceut.5c00513.

Fałszowanie, zafałszowanie i projektowane analogi

25. Gilard, V., S. Balayssac, A. Tinaugus, N. Martins, R. Martino, and M. Malet-Martino. 2015. "Detection, Identification and Quantification by ¹H NMR of Adulterants in 150 Herbal Dietary Supplements Marketed for Improving Sexual Performance." Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis 102: 476–493. https://doi.org/10.1016/j.jpba.2014.10.011.
26. Kee, C. L., X. Ge, V. Gilard, M. Malet-Martino, and M. Y. Low. 2018. "A Review of Synthetic Phosphodiesterase Type 5 Inhibitors (PDE-5i) Found as Adulterants in Dietary Supplements." Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis 147: 250–277. https://doi.org/10.1016/j.jpba.2017.07.031.
27. Patel, D. N., L. Li, C. L. Kee, X. Ge, M. Y. Low, and H. L. Koh. 2014. "Screening of Synthetic PDE-5 Inhibitors and Their Analogues as Adulterants: Analytical Techniques and Challenges." Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis 87: 176–190. https://doi.org/10.1016/j.jpba.2013.04.037.
28. Yelehé-Okouma, M., E. Pape, L. Humbertjean, M. Evrard, R. El Osta, and N. Petitpain. 2021. "Drug Adulteration of Sexual Enhancement Supplements: A Worldwide Insidious Public Health Threat." Fundamental & Clinical Pharmacology 35 (5): 792–807. https://doi.org/10.1111/fcp.12653.
29. Hasegawa, T., K. Takahashi, M. Saijo, T. Ishii, T. Nagata, and M. Kurihara. 2009. "Isolation and Structural Elucidation of Cyclopentynafil and N-Octylnortadalafil Found in a Dietary Supplement." Chemical and Pharmaceutical Bulletin 57 (2): 185–189. https://doi.org/10.1248/cpb.57.185.
30. Liu, J., J. Sun, H. Wei, H. Yu, X. Dai, and Q. Hu. 2023. "Isolation and Characterization of a Novel Tadalafil Analogue Adulterant, N-Cyclohexyl Nortadalafil, in a Dietary Supplement." Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis 227: 115144. https://doi.org/10.1016/j.jpba.2022.115144.
31. Göker, H., F. Doganc, M. Gumustas, and E. Saklica. 2026. "Isolation and Characterization of New Tadalafil Analogues in Male Sexual Herbal Supplements." Drug Testing and Analysis, online first. https://doi.org/10.1002/dta.70114.
32. Fukiwake, T., M. Yamazaki, K. Takahashi, T. Doi, M. Kawaguchi, and K. Enomoto. 2021. "The Configuration of Tadalafil and Tadalafil Analogues Found in Dietary Supplements." Shokuhin Eiseigaku Zasshi (Food Hygiene and Safety Science) 62 (2): 65–72. https://doi.org/10.3358/shokueishi.62.65.
33. Sakamoto, M., K. Minowa, K. Kishimoto, J. Nakajima, J. Suzuki, and T. Moriyasu. 2019. "LC/Tribrid Orbitrap Analysis of Phosphodiesterase-5 Inhibitors and Their Analogs as Adulterants in Dietary Supplements." Shokuhin Eiseigaku Zasshi (Food Hygiene and Safety Science) 60 (4): 96–107. https://doi.org/10.3358/shokueishi.60.96.
34. Keizers, P. H. J., F. Bakker, J. Ferreira, P. F. K. Wackers, D. van Kollenburg, E. van der Aa, and A. van Beers. 2020. "Benchtop NMR Spectroscopy in the Analysis of Substandard and Falsified Medicines as Well as Illegal Drugs." Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis 178: 112939. https://doi.org/10.1016/j.jpba.2019.112939.
35. Sanada, T., N. Yoshida, R. Matsushita, K. Kimura, and H. Tsuboi. 2020. "Falsified Tadalafil Tablets Distributed in Japan via the Internet." Forensic Science International 307: 110143. https://doi.org/10.1016/j.forsciint.2020.110143.
36. Deconinck, E., M. Raimondo, A. Borioni, Y. Grange, H. Rebère, and A. Mihailova. 2023. "Clustering of Tadalafil API Samples According to Their Manufacturer in the Context of API Falsification Detection." Journal of Pharmaceutical Sciences 112 (11): 2834–2842. https://doi.org/10.1016/j.xphs.2023.05.015.
37. Custers, D., B. Krakowska, J. O. De Beer, P. Courselle, M. Daszykowski, S. Apers, and E. Deconinck. 2016. "Chromatographic Impurity Fingerprinting of Genuine and Counterfeit Cialis as a Means to Compare the Discriminating Ability of PDA and MS Detection." Talanta 146: 540–548. https://doi.org/10.1016/j.talanta.2015.09.029.
38. Sacré, P.-Y., E. Deconinck, M. Daszykowski, P. Courselle, R. Vancauwenberghe, P. Chiap, J. Crommen, and J. O. De Beer. 2011. "Impurity Fingerprints for the Identification of Counterfeit Medicines — A Feasibility Study." Analytica Chimica Acta 701 (2): 224–231. https://doi.org/10.1016/j.aca.2011.05.041.

Metody chromatograficzne i kontekst kliniczny

39. Schreiber, L., R. Halko, and M. Hutta. 2017. "Fast Ultra-High-Performance Liquid Chromatography with Diode Array and Mass Spectrometry Method for Determination of Tadalafil Drug Substance and Its Impurities." Biomedical Chromatography 31 (12): e4020. https://doi.org/10.1002/bmc.4020.
40. Barot, T. G., and P. K. Patel. 2010. "Determination of Tadalafil in Pure Powder and Tablet Dosage Form by High-Performance Liquid Chromatography." Journal of AOAC International 93 (2): 516–522. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20480898/.
41. Galiè, N., B. H. Brundage, H. A. Ghofrani, R. J. Oudiz, G. Simonneau, Z. Safdar, S. Shapiro, R. J. White, M. Chan, A. Beardsworth, L. Frumkin, and R. J. Barst. 2009. "Tadalafil Therapy for Pulmonary Arterial Hypertension." Circulation 119 (22): 2894–2903. https://doi.org/10.1161/CIRCULATIONAHA.108.839274.
42. Grünig, E., P. Jansa, F. Fan, J. Hauser, M. Pannaux, A. Morganti, N. Rehberger, and V. V. McLaughlin. 2024. "Randomized Trial of Macitentan/Tadalafil Single-Tablet Combination Therapy for Pulmonary Arterial Hypertension." Journal of the American College of Cardiology 83 (4): 473–484. https://doi.org/10.1016/j.jacc.2023.10.045.
43. Di Luigi, L., M. Sansone, A. Sansone, R. Ceci, G. Duranti, P. Borrione, C. Crescioli, A. Sgrò, and F. Romanelli. 2017. "Phosphodiesterase Type 5 Inhibitors, Sport and Doping." Current Sports Medicine Reports 16 (6): 443–447. https://doi.org/10.1249/JSR.0000000000000422.