Trustpilot4,1/5 · 25 opinii
Pomiń nawigację i przejdź do treści głównej

Nonsensia

Pik stanowiący 0,12 procent całkowitej powierzchni to albo jednolinijkowy wpis w dokumentacji partii, albo trzymiesięczna praca, a sama liczba nie rozstrzyga, który z tych przypadków zachodzi. Rozstrzyga o tym, czy ktokolwiek wie, czym jest ten pik. To różnica między progiem raportowania a progiem identyfikacji i dlatego profilowanie zanieczyszczeń jest ćwiczeniem strukturalnym, zanim stanie się ilościowym.

ICH Q3A(R2) określa te limity dla nowych substancji leczniczych wytwarzanych metodą syntezy chemicznej. Wyraźnie wyklucza produkty biologiczne i biotechnologiczne, peptydy, oligonukleotydy, radiofarmaceutyki, produkty fermentacji oraz półsyntetyczne produkty od nich pochodne, produkty roślinne oraz surowe produkty pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego. Nie ma również zastosowania do substancji na etapie badań klinicznych. Wyłączenia te mają znaczenie, ponieważ przedstawione poniżej wartości są często cytowane poza zakresem, dla którego je opracowano.

Różnica między progiem raportowania a progiem identyfikacji

W załączniku 1 do wytycznej określono trzy progi. Wszystkie trzy są powiązane z maksymalną dawką dobową substancji leczniczej, a nie z samą substancją, więc ten sam pik chromatograficzny wiąże się z innym obowiązkiem w produkcie zawierającym 200 miligramów niż w produkcie zawierającym 3 gramy.

Maksymalna dawka dobowa Próg raportowania Próg identyfikacji Próg kwalifikacji
Nie więcej niż 2 g/dobę 0,05% 0,10% lub 1,0 mg przyjmowanego dziennie, w zależności od tego, która wartość jest niższa 0,15% lub 1,0 mg przyjmowanego dziennie, w zależności od tego, która wartość jest niższa
Powyżej 2 g/dobę 0,03% 0,05% 0,05%

Wytyczna zawiera dwa przypisy do tej tabeli. Wyższy próg raportowania musi być naukowo uzasadniony. Niższy próg może być odpowiedni, gdy zanieczyszczenie jest niezwykle toksyczne. Żaden z przypisów nie jest opcjonalną ozdobą; oba są osią, wokół której obraca się większość realnych negocjacji z oceniającym.

Jedno zdanie w sekcji 4 ogranicza cały schemat: granica oznaczalności procedury analitycznej nie powinna przekraczać progu raportowania. Metoda, która nie potrafi oznaczyć ilościowo na poziomie 0,05%, nie może wspierać specyfikacji opartej na 0,05%, bez względu na to, jak wygląda chromatogram. Wytyczna ustala również arytmetykę raportowania. Poniżej 1,0% wyniki podaje się z dwoma miejscami po przecinku, np. 0,06% lub 0,13%. Na poziomie 1,0% i powyżej — jedno miejsce po przecinku, np. 1,3%.

Dlaczego niezidentyfikowany pik ma pierwszeństwo przed większym zidentyfikowanym

Słowniczek wytycznej rozdziela dwie osie, które są nieustannie mylone. Zanieczyszczenie jest zidentyfikowane lub niezidentyfikowane w zależności od tego, czy udało się dokonać charakterystyki strukturalnej. Jest określone lub nieokreślone w zależności od tego, czy specyfikacja wymienia je indywidualnie z osobnym kryterium akceptacji.

Te osie są niezależne, a kombinacja wyraźnie dopuszczona przez wytyczną jest najbardziej pouczająca: zanieczyszczenie określone w specyfikacji może być niezidentyfikowane. Q3A wręcz określa, jak takie zanieczyszczenie nazywać. Oznacza się je jakościową analityczną etykietą opisową, na przykład “niezidentyfikowane A” lub “niezidentyfikowane o względnym czasie retencji 0,9”. To sformułowanie jest drobnym przyznaniem o dużych konsekwencjach. Uznaje, że związek można kontrolować liczbą, choć chemicznie pozostaje on jedynie czasem retencji.

Wszystko, co nie jest wymienione indywidualnie, podlega ogólnemu kryterium akceptacji, zgodnie z którym żadne nieokreślone zanieczyszczenie nie może przekraczać progu identyfikacji, a także osobnemu kryterium dla sumy zanieczyszczeń. Próg identyfikacji pełni więc podwójną funkcję. Jest poziomem, powyżej którego należy dążyć do ustalenia struktury, i zarazem pułapem, poniżej którego toleruje się anonimowy materiał w substancji.

W tym konkretnym sensie tożsamość waży więcej niż ilość. Zidentyfikowane zanieczyszczenie na poziomie 0,4%, które jest zarazem znanym metabolitem u człowieka, może być już zakwalifikowane. Niezidentyfikowany pik na poziomie 0,11% w produkcie o dawce 1 grama stanowi otwarte pytanie toksykologiczne, ponieważ czas retencji niczego nie mówi o tym, jak działa związek.

Czego właściwie wymaga kwalifikacja zanieczyszczenia

Kwalifikację definiuje się jako proces pozyskiwania i oceny danych, które ustalają bezpieczeństwo biologiczne pojedynczego zanieczyszczenia lub danego profilu zanieczyszczeń na określonych poziomach. W samą wytyczną wpisano dwie drogi na skróty. Każdy poziom zanieczyszczenia obecnego w materiale, który został już odpowiednio przebadany w badaniach bezpieczeństwa lub klinicznych, uznaje się za zakwalifikowany. Zanieczyszczenia, które są zarazem istotnymi metabolitami w badaniach na zwierzętach lub u ludzi, uznaje się na ogół za zakwalifikowane.

Gdy nie ma zastosowania żaden ze skrótów, wytyczna wymaga danych badawczych, nie mówiąc wiele o samym badaniu. Mitra i współpracownicy udokumentowali tę lukę w 2021 roku dla konsorcjum IQ: Q3A(R2) i Q3B(R2) wskazują jeden gatunek niekliniczny na okres od 14 do 90 dni, ale nie precyzują ani wyboru gatunku, ani projektu badania, ani tego, który czas trwania wspiera który czas trwania kliniczny. Ich ankieta wśród firm członkowskich wykazała przewidywalny wynik — rozproszenie doraźnych projektów — i zaowocowała zharmonizowanymi projektami, które według szacunków mają zmniejszyć liczbę zwierząt nawet o 90 procent.

Harvey i jego współpracownicy wcześniej zajęli się tą samą luką od strony bezpieczeństwa. Ich analiza z 2017 roku dotycząca baz danych toksykologii in vivo potwierdziła tezę Q3A, że dożywotnie spożycie 1 mg dziennie niemutagennego organicznego zanieczyszczenia nie stanowi problemu bezpieczeństwa i zaproponowała tę wartość jako uniwersalny próg kwalifikacji na etapie rozwoju klinicznego, z dostosowaniem według prawa Habera dla ekspozycji krótszych niż sześć miesięcy.

Jak strukturalnie charakteryzuje się nieznane zanieczyszczenia

Praca identyfikacyjna przypomina lejek, a pik chromatograficzny jest tylko wejściem. Dokładna masa z wysokorozdzielczej spektrometrii mas zawęża skład pierwiastkowy. Wielostopniowa fragmentacja wskazuje miejsce, w którym cząsteczka różni się od związku macierzystego. Magnetyczny rezonans jądrowy rozstrzyga o regiochemii, gdy da się wyizolować wystarczającą ilość materiału. Wymiana wodór-deuter pozwala policzyć labilne atomy wodoru, co odróżnia analog hydroksylowany od izomeru o tej samej masie nominalnej.

Thakkar i współpracownicy połączyli te metody w jednym eksperymencie w 2023 roku, stosując chromatografię cieczową z detektorem diodowym, a następnie rozdzielając przepływ na detektor aerozolu naładowanego z odwróconym gradientem oraz analizator Orbitrap, z dozowaniem D2O na żądanie w celu częściowej wymiany. W przypadku czterech modelowych związków i dziewiętnastu pików chromatograficznych układ ten dostarczył dokładnej masy, fragmentacji, liczby labilnych wodorów oraz stosunku masowego w jednym przebiegu.

Dlaczego procent powierzchni nie jest taki sam jak procent wagowy

Gałąź z detektorem aerozolu naładowanego odpowiada w tym eksperymencie na problem, który Q3A formułuje wprost. Poziomy zanieczyszczeń mierzy się zwykle, porównując odpowiedź analityczną z wzorcem analitycznym lub z odpowiedzią samej substancji leczniczej. Jeśli współczynniki odpowiedzi substancji leczniczej i zanieczyszczenia nie są zbliżone, wytyczna dopuszcza tę praktykę tylko wtedy, gdy stosuje się współczynnik korygujący lub gdy zanieczyszczenia są w rzeczywistości przeszacowywane.

Odpowiedź w UV zależy od chromoforu, a nie od masy. Zanieczyszczenie, które utraciło sprzężony pierścień, może dawać odpowiedź wielokrotnie słabszą, więc jego procent powierzchni zaniża jego zawartość. Wymóg regulacyjny dotyczy wartości wagowo-wagowej, a pomostem między nimi jest względny współczynnik odpowiedzi, który wymaga wyizolowanego, scharakteryzowanego wzorca zanieczyszczenia. Na wczesnym etapie rozwoju taki wzorzec zwykle nie istnieje, a dzieje się to właśnie wtedy, gdy profil jest najsłabiej poznany. Sama wytyczna zaleca, aby wzorce analityczne używane w procedurach dotyczących zanieczyszczeń były oceniane i charakteryzowane odpowiednio do zamierzonego zastosowania; materiał sprzedawany jako wzorzec analityczny zasługuje na to określenie dzięki danym z charakteryzacji, a nie dzięki wartości czystości na etykiecie.

Argumenty przeciwko liczeniu każdego piku

Stanowisko, że najważniejsza jest tożsamość zanieczyszczenia, ma poważnych krytyków i warto ich przeczytać. Snodin i McCrossen dowodzili w 2012 roku, że sposób wyznaczania limitów zanieczyszczeń ma rzeczywiste wady i prowadzi do anomalii toksykologicznych, a ścisła kontrola licznych zanieczyszczeń, zwłaszcza drobnych wariantów strukturalnych substancji czynnej, prawdopodobnie przyniesie minimalną poprawę bezpieczeństwa leków. Ich końcowa uwaga pozostaje aktualna: granice wykrywalności ciągle się obniżają, a pokusie przekładania tej czułości wprost na limity regulacyjne bez oceny bezpieczeństwa należy się opierać.

To nie jest argument przeciwko wiedzy o tym, czym jest pik. To argument, że to wiedza o tym, czym jest pik, powinna decydować o tym, jak ściśle się go kontroluje, a nie możliwości przyrządu. Struktura pozwala na wnioskowanie przez analogię, uzasadnienie, że to metabolit, czy ocenę obliczeniową. Czas retencji nie pozwala na żadne z nich, dlatego najtańszą rzeczą, jaką może zawierać profil zanieczyszczeń, jest liczba bez nazwy.

Często zadawane pytania

Jaki jest próg identyfikacji dla zanieczyszczenia w nowej substancji leczniczej?

Zgodnie z ICH Q3A(R2), dla maksymalnej dziennej dawki nieprzekraczającej 2 gramów na dobę próg identyfikacji wynosi 0,10 procenta lub 1,0 mg na dobę całkowitego spożycia, w zależności od tego, która wartość jest niższa. Powyżej 2 gramów na dobę spada do 0,05 procenta. Niższy próg może mieć zastosowanie, gdy zanieczyszczenie jest wyjątkowo toksyczne.

Jaka jest różnica między określonym a nieokreślonym zanieczyszczeniem?

Określone zanieczyszczenie jest wymienione indywidualnie w specyfikacji ze swoim własnym kryterium akceptacji. Nieokreślone zanieczyszczenie jest objęte tylko ogólnym kryterium, zwykle ustalonym na nie więcej niż próg identyfikacji. Określone zanieczyszczenie może być zarówno zidentyfikowane, jak i niezidentyfikowane, więc status specyfikacji opisuje kontrolę, a nie wiedzę chemiczną.

Czy zanieczyszczenie poniżej progu raportowania musi być mierzone?

Nie musi być raportowane we wniosku, ale procedura analityczna musi być w stanie je wykryć. ICH Q3A(R2) stwierdza, że granica oznaczalności procedury nie powinna przekraczać progu raportowania. Potencjalne zanieczyszczenia, po których spodziewana jest wyjątkowo silna aktywność, wymagają metod czułych na poziomie znacznie niższym.

Dlaczego niezidentyfikowane zanieczyszczenie jest traktowane jako większy problem niż znane?

Ponieważ struktura jest podstawą argumentów dotyczących bezpieczeństwa. Znane zanieczyszczenie można dopasować do metabolitu, opublikowanych danych toksykologicznych lub przewidywań komputerowych. Niezidentyfikowany pik określony tylko na podstawie czasu retencji nie wspiera żadnego z tych argumentów, więc musi być kontrolowany konserwatywnie, bez względu na to, jak mała jest liczba.

Czy procent powierzchni można podawać na świadectwie analizy jako procent masowy?

Tylko wtedy, gdy współczynniki odpowiedzi są zbliżone lub zastosowano współczynnik korygujący. Odpowiedź w UV zależy od chromoforu, dlatego zawartość zanieczyszczenia o słabszej absorbancji jest przy normalizacji powierzchni zaniżana. Przeliczenie na wartość wagowo-wagową wymaga względnego współczynnika odpowiedzi, uzyskanego z wyizolowanego wzorca zanieczyszczenia lub z detektora czułego na masę.

Co oznacza kwalifikacja zanieczyszczenia?

Kwalifikacja to proces pozyskiwania i oceny danych, które ustalają bezpieczeństwo biologiczne zanieczyszczenia lub całego profilu zanieczyszczeń na określonym poziomie. Materiał już objęty odpowiednimi badaniami bezpieczeństwa lub klinicznymi uznaje się za zakwalifikowany, a zanieczyszczenia będące istotnymi metabolitami w badaniach na zwierzętach lub ludziach są zazwyczaj uznawane za zakwalifikowane.

Czy progi ICH Q3A mają zastosowanie do peptydów i produktów biologicznych?

Nie. Wytyczna stwierdza, że produkty biologiczne i biotechnologiczne, peptydy, oligonukleotydy, radiofarmaceutyki, produkty fermentacji oraz półsyntetyczne pochodne tych substancji, a także preparaty roślinne i surowce pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego znajdują się poza jej zakresem. Nie dotyczy ona również substancji na etapie badań klinicznych, gdzie stosuje się podejścia dostosowane do fazy badania.

Bibliografia

  1. ICH Q3A(R2), Impurities in New Drug Substances — thresholds, glossary and qualification
  2. Thakkar et al., Journal of Chromatography A, 2023 — LC-DAD-CAD-HRMSn z wymianą wodoru/deuteru online
  3. Mitra et al., Regulatory Toxicology and Pharmacology, 2021 — ujednolicone projekty badań kwalifikacyjnych zanieczyszczeń niemutagennych
  4. Harvey et al., Regulatory Toxicology and Pharmacology, 2017 — bezpieczne limity dla zanieczyszczeń organicznych na wczesnym etapie rozwoju
  5. Snodin i McCrossen, Regulatory Toxicology and Pharmacology, 2012 — krytyczna ocena wytycznych dotyczących zanieczyszczeń
  6. Ramamoorthy, Pharmaceutical Research, 2026 — charakterystyka zanieczyszczeń na różnych etapach rozwoju leku

Tylko do celów badawczych. Nonsensia dostarcza wzorce analityczne do zastosowań laboratoryjnych i badawczych. Niniejszy artykuł jest publikowany w celach naukowych i edukacyjnych. Nie stanowi on porady medycznej, nie opisuje żadnego zastosowania u ludzi, a nic w nim zawartego nie powinno być odczytywane jako zalecenie podania jakiejkolwiek substancji osobie lub zwierzęciu.

Kategorie: Czystość i kontrola jakości

Ten artykuł jest częścią naszego przewodnika: Co naprawdę oznacza czystość: zanieczyszczenia, świadectwa analizy i specyfikacje.